مداخلۀ حکومت به ویژه وزارت اطلاعات و فرهنگ در امور اداری و نشراتی ادارۀ رادیو تلویزیون ملی، برای نهاد های حمایت کنندۀ رسانه ها نگران کننده است. صدیق الله توحیدی مسئول بخش دیده بان رسانه ها در موسسۀ نی حمایت کنندۀ رسانه های آزاد افغانستان در مورد چنین می گوید: ” تلویزیون ملی نباید بلندگوی سیاست های محافظه کارانۀ حکومت و یا کشور های همسایه باشد.”
با روی کار آمدن نظام کنونی و به رسمیت شناختن استقلال ادارۀ رادیو تلویزیون ملی و متعلق بودن آن به ملت افغانستان که در مادۀ ۱۳ قانون رسانه های نافذ تسجیل شده است، توقع می رفت که دیگر ادارۀ رادیو تلویزیون ملی، به حیث بلندگوی دولتمردان و حکومت عمل ننموده؛ بلکه انعکاس دهندۀ صدای مردم باشد. اما با گذشت هر روز سایۀ نفوذ حکومت در این اداره ، تاریکتر دیده می شود.
در برنامۀ صبحگاهی «صبح بخیر» از ساعت ۷ الی ۹ صبح، مؤرخ ۸ مئی ۲۰۱۳ رادیو تلویزیون ملی که برنامۀ ویژۀ به مناسبت روز جهانی مطبوعات داشت، به جای دفاع از آزادی بیان و رسانه ها در مجموع آنچه وزیر اطلاعات و فرهنگ در کنفرانس ها، نشست ها و مصاحبه ها از رسانه های آزاد و نهاد های حامی رسانه ها انتقاد می کند، از نشرات رسانه های آزاد و نهاد های حامی رسانه ها بدون حفظ بیطرفی و توازن نکوهش کرد که این خود نشان می دهد که ادارۀ رادیو تلویزیون ملی خارج از نفوذ وزیر اطلاعات و فرهنگ نمی باشد.
رسانه های عامه در سایر کشور های دموکراتیک جهان، الگوی برای دیگر رسانه ها از لحاظ رعایت معیار های اخلاقی و اصول خبرنگاری (بیطرفی، توازن، دقت و انصاف) می باشد. رادیو تلویزیون ملی به حیث رسانۀ عامه باید مطابق قانون رسانه های همگانی با بیطرفی کامل و به دور از نفوذ حکومت عمل نماید. قانون رسانه های همگانی، راهکار مناسب را برای استقلالیت و بیطرفی رادیو تلویزیون ملی از طریق پیش بینی کمیسیون ویژه برای آن در نظر گرفته است؛ اما تا هنوز قانون رسانه ها در مورد تطبیق نشده و اعضای کمیسیون رادیو تلویزیون ملی و رئیس این اداره به سلیقۀ وزیر اطلاعات و فرهنگ تعیین می شوند که این خود به جای ملی نمودن این اداره، آنرا هرچه بیشتر دولتی می سازد.
ادارۀ نی حمایت کنندۀ رسانه های آزاد افغانستان، از جناب رئیس جمهور و پارلمان کشور می خواهد تا در استقلالیت ادارۀ رادیو تلویزیون ملی گام های عملی را بردارند و این اداره را که متعلق به تمام شهروندان افغانستان است، به طور واقعی ملی سازند از سوی دیگر باید تفاوت بین نظام های استبدادی گذشته و امروز وجود داشته باشد؛ زیرا ملاک ارادۀ دولت برای پیشتبانی از آزادی بیان و رسانه ها از نشرات رادیو تلویزیون ملی احساس می شود. در صورتیکه این اداره مستقل نشود و از چهارچوب وزارت اطلاعات و فرهنگ برخلاف قانون رسانه های همگانی خارج نشود، خود نشانگر آن خواهد بود که دولت همچون نظام های گذشته خواهان به دست داشتن این ادارۀ ملی است .