دفتر نی حمایت کنندۀ رسانه های آزاد افغانستان، تهدید طالبان هراس افگن بر شبکۀ تلویزیونی طلوع و یک را به شدت محکوم می نماید. طالبان با این اقدام؛ بار دیگر دشمنی شان را با انسانیت و تمدن آشکار می سازد.

در تاریخ ۱۲ اکتوبر ۲۰۱۵، شورای نظامی طالبان طی یک اعلامیۀ منتشره در ویب سایت الأماره، در پیوند با نشر گزارش های این دو رسانه در مورد اشغال کندز توسط طالبان هراس افگن، شبکۀ تلویزیونی طلوع و یک را تهدید نمودند. در آن اعلامیه، هر دو رسانه ای مزبور را دشمن خطاب نموده و تأکید کرده اند که منبعد از جمله اهداف نظامی آنها بوده و هر خبرنگار و کارمندی که در آن دو رسانه کار می نماید، از هیچ نوع مصئونیتی برخوردار نیستند.

نشر این اعلامیۀ طالبان نشانگر این است که آنها به هیچ ارزش انسانی، اسلامی و جهانی باورمند نیستند و هر ازگاهی که فرصت یافته اند و بیابند به رسانه ها و حامیان آزادی بیان آسیب وارد کرده اند و می کنند. چنانچه به شهادت رساندن چندین خبرنگار مانند: اجمل نقشبندی، عبدالصمد روحانی، سردار احمد، زبیر حاتمی و …از سوی طالبان مصداق این حرف می باشد. از جانب دیگر، چور و چپاول و به آتش کشاندن رسانه ها در قندز از سوی طالبان نشان داد که هیچ احترامی به آزادی بیان ندارند و از دشمنان قسم خوردۀ آزادی بیان و رسانه ها به شمار می روند.

اینکه شبکه های تلویزیونی طلوع و یک را از طریق اعلامیۀ رسمی خویش تهدید می نمایند، این تهدید منحصر به این دو تلویزیون نیست، بلکه هرگاه به هر رسانه ای دست یابند، به سرنوشت رسانه های کندز مواجه خواهند شد.

دولت جمهوری اسلامی افغانستان، می باید به اساس مکلفیت های قانونی خویش که در قانون اساسی و قانون رسانه ها مشعر است، برای مصئونیت و حفظ جان خبرنگاران و رسانه ها تدابیر ویژه را روی دست گیرد. اینکه شبکۀ تلویزیونی طلوع و یک به طور شدید اللحن از سوی طالبان تهدید شده اند، باید برای حمایت از آنها تدابیر مشخص را اتخاذ نمایند. در این مورد صدیق الله توحیدی رئیس دیده بان رسانه های دفتر نی چنین می گویند: ” ما تماس های مستقیم با ارگان های امنیتی داریم و از حکومت افغانستان می خواهیم که تدابیر مشخص را برای شبکۀ تلویزیونی طلوع و یک و کارمندان آن بگیرند و تشویشی که از این ناحیه برای شان وارد شده است، هر چه زودتر به رفع آن بپردازند.”

دفتر نی از دولت به ویژه از ارگان های امنیتی می خواهد که تدابیر لازم امنیتی را برای مصئونیت رسانه ها و حفظ جان خبرنگاران روی دست گیرند ؛ نگذارند دشمنان آزادی بیان به اهداف خود برسند و صدای رسانه های آزاد افغانستان را که یکی از دست آورد های بزرگ نظام کنونی است، خاموش نمایند. از جانب دیگر از رسانه ها و خبرنگاران می خواهد که برای حمایت از یک دیگر، تک صدا و متحد شوند، زیرا مصئونیت و قوت جامعه رسانه ای در اتحاد و همکاری آن ها است.

ما در ضمن از جامعۀ جهانی، از نهاد های بین المللی آزادی بیان و حقوق بشری نیز می خواهیم تا حساسیت موضوع را درک نموده نگذارند گروه هراس افگن با تهدید و ارعاب یگانه دست آورد بزرگ مردم افغانستان را نابود سازند.