در سال ۱۳۹۴خورشیدی ۱۱۶مورد خشونت در برابر خبرنگاران افغانستان اعمال شده است.

به اساس گزارش سالانۀ دیده بان رسانه ها در سال ۱۳۹۴ خورشیدی ۱۲ خبرنگار و کارمند رسانه یی به شهادت رسیده اند، ۲۳ خبرنگار دیگر زخمی شده، ۲ خبرنگار در جریان همین سال از سوی طالبان گروگان گرفته شده و یک تن دیگر موقتاً از سوی حکومت بازداشت شده است. ۱۵ خبرنگار لت و کوب شده و یا با سوء قصد مواجه شده اند. ۶۳ خبرنگار دیگر در سال ۱۳۹۴خورشیدی اهانت و تهدید شده اند.

یما بهروز، خبرنگار آزاد در ولایت بدخشان نخستین قربانی سال ۱۳۹۴خورشیدی بود که شب هنگام افراد مسلح پشت درب منزل شان رفته و با جاسازی بم او را به شهادت رساندند.

ذبیح الله پشتونیار، دومین کارمند رسانه یی بود که به شهادت رسید، او به دلیل فقر و تنگدستی؛ از طرف شب در بیمارستان پزشکان بدون سرحد به حیث نگهبان کار می کرد. زمانی که شهر قندوز به دست هراس افگنان سقوط کرد؛ در اثر بمباردمان نیروهای هوایی بین المللی در آن بیمارستان جان داد.

امان الله عطایی، رئیس شبکۀ تلویزیونی آسیا از قربانیان این سال بود. او در تاریخ ۹ قوس در شهر کابل توسط افراد ناشناس به ضرب گلوله به قتل رسید.

در تاریخ ۳۰ جدی در اثر یک حملۀ هراس افگنانه بالای موتر حملۀ کارمندان تلویزیون طلوع، ۷ تن از همکاران تلویزیون طلوع به شهادت رسیده و حدود ۲۰کارمند دیگر این تلویزیون زخمی شدند.

زبیر خاکسار، خبرنگار کهنه کار تلویزیون ملی ولایت ننگرهار در تاریخ ۹دلو زمانی که از ولسوالی سرخ رود به سوی شهر جلال آباد سفر می کرد در مسیر راه توسط تفنگداران با شلیک گلوله به شهادت رسید.

و فیروز مظفری، یکی از عکاسان خبری یا Photo journalist کشور که با خانواده اش می خواستند به اروپا مهاجرت کنند، در آب های ترکیه و یونان قایق حامل شان غرق شد و با تعداد از اعضای خانواده اش جان دادند.

در سال ۱۳۹۴ خورشیدی، بیشترین خشونت ها به شمول قتل و زخمی ساختن خبرنگاران، ۶۴مورد از سوی طالبان، ۲۶ مورد از سوی دولت افغانستان، ۲۱ مورد از سوی اشخاص ناشناس و یک مورد دیگر از سوی نیروهای بین المللی مقیم افغانستان اعمال شده است.

در سال پیش از این (۱۳۹۳) هم ۱۱۶مورد خشونت در برابر خبرنگاران اعمال شده بود، اما تفاوت که وجود دارد این است که در سال ۱۳۹۳به تعداد ۶ خبرنگار جان های شان را از دست داده بودند، در حالیکه در سال ۱۳۹۴تعداد جان باخته گان راه آزادی به دو برابر (۱۲( خبرنگار افزایش یافته است.

همچنان در سال ۱۳۹۴خورشیدی، حملات هدفمند بر خبرنگاران و رسانه ها افزایش یافته که حملات مستقیم بر تلویزیون طلوع و تهدید مستقیم طالبان بر تمام کارمندان و دفاتر تلویزیون های طلوع و یک و همچنان حمله بر رسانه های قندز دال بر این واقعیت است.

در سال ۱۳۹۴ خورشیدی، همچنان فرار و مهاجرت های گروهی خبرنگاران و کارمندان رسانه یی از افغانستان چالش دیگری بود که آزادی بیان در کشور را صدمه وارد نمود. تعدادی زیادی از خبرنگاران و کارمندان رسانه یی در جریان این سال به دلایل نبود اطمینان از امنیت جانی و شغلی، آیندۀ مبهم، گسترش نا امنی ها و فساد گستردۀ مالی و اداری در کنار دیگر شهروندان افغانستان، تعدادی زیادی از کارمندان رسانه یی و خبرنگاران نیز کشور را با قبول خطرات جدی ترک نموده مهاجر شدند.

صدیق الله توحیدی، رئیس دیده بان رسانه های دفتر نی در یک نشست خبری که بخاطر ارایۀ این گزارش برگزار شده بود، از حکومت خواست تا حکومت افغانستان به خبرنگاران و کارمندان رسانه یی اطمینان بدهد که جان های شان در خطر نیست و در کشور بمانند و به کار های رسانه یی ادامه دهند.

مشکلات درون سازمانی خبرنگاران و کارمندان رسانه یی نیز در جریان همین سال به وضوح دیده می شد. با وجودی آنکه مقررۀ طرز تأسیس و فعالیت رسانه های خصوصی از سوی کابینۀ افغانستان تصویب و در جریدۀ رسمی منتشر شده و فعلن نافذ می باشد، اما با آن هم این مشکل در رسانه ها و برخی از نهاد های رسانه یی دیده شده و شکایت های در این زمنیه وجود داشته است.

آقای توحیدی از وزارت اطلاعات و فرهنگ جمهوری اسلامی افغانستان خواست تا در تطبیق مقررۀ طرز تأسیس و فعالیت رسانه های خصوصی و همگانی، این مشکل و دیگر چالش های فراروی کار خبرنگاران و کارمندان رسانه یی را رفع کند.

کاهش کارمندان و خبرنگاران بانو در رسانه های افغانستان از چالش دیگریست که در سال ۱۳۹۴خورشیدی جامعۀ خبرنگاری از آن متأثر شدند. پس از گسترش نا امنی ها در شهر ها و روستا های افغانستان و سقوط شهر قندز به دست هراس افگنان طالب و عدم اطمینان از آیندۀ روشن؛ شماری زیادی از خبرنگاران و کارمندان بانو کار در رسانه ها را ترک نموده به خانه های شان نشستند.

در سال ۱۳۹۴ خورشیدی، پس از آن که حملات هدفمند بر کارمندان رسانه یی و خبرنگاران افزایش یافت، دولت افغانستان به اساس درخواست جامعۀ خبرنگاری و فدراسیون ژورنالیستان افغانستان، کمیسیون بررسی پرونده های خشونت در برابر خبرنگاران افغانستان را ایجاد نمود. بررسی پرونده های خشونت علیه خبرنگاران از سال ۱۳۸۱ تا اکنون در دستور کار این کمیسیون است و بررسی پرونده ها آغاز شده است.

صدیق الله توحیدی، رئیس دیده بان رسانه ها در دفتر نی حین ارایۀ این گزارش؛ سال ۱۳۹۴خورشیدی را سال خونبار، دردآور و خشونت بار برای آزادی بیان در افغانستان خواند.

رئیس دیده بان رسانه های دفتر نی از حکومت افغانستان خواست تا بخاطر حفاظت خبرنگاران و تأمین امنیت جانی و شغلی خبرنگاران و کارمندان رسانه یی تلاش های عملی شان را انجام دهند.

دیده بان رسانه های دفتر نی حمایت کنندۀ رسانه های آزاد افغانستان بار دیگر از حکومت وحدت ملی کشور می خواهد تا نگذارند سال ۱۳۹۴ خورشیدی دوباره تکرار شود.

ما همچنان از دولت جمهوری اسلامی افغانستان می خواهیم تا با ایجاد برنامه های سالم و مبارزۀ جدی با فساد اداری و تأمین امینت جانی و شغلی شهروندان و به ویژه خبرنگاران و کارمندان رسانه یی جلو فرار کادر های جوان را گرفته و نگذارد یگانه دست آورد مردم و دولت افغانستان با کمبود کادر مواجه شده و آزادی بیان در کشور صدمه ببیند.

دولت جمهوری اسلامی افغانستان می تواند با دادن اطمینان عملی به خبرنگاران که جان آن ها و خانواده های شان در خطر نیست، می تواند هم آزادی بیان را در افغانستان حفاظت نماید و هم اعتبار و حیثیت دولت را نگهداری کند.